zengin koca arayışı

dün akşam bir yardım gecesinde buldum kendimi: elime kokteyl bardağı verildi, etraf lüks ceketler ve nazik tebessümlerle doluydu. ben de gülüp sohbet ettim, sanattan anlamıyormuş gibi davrandım, masaya davet edildiğimde not aldım hangi projeye para veriyorlardı. içim kıvranıyordu; aslında sevgi arıyordum ama hesap kitap yaparken buldum kendimi, asıl aradığımın güven ve rahatlık olduğunu itiraf ettim kendi kendime.

şimdi daha dikkatliyim, ilanlar değil, ortak değerler peşindeyim ama yine de kredi kartı ekstrelerini görmeden rahat edemiyorum. günün sonunda insanın değeri cüzdanıyla ölçülmüyor ama ev kiraları ve gelecek kaygısı da boş bir şiir değil. bazen utanç, bazen rahatlama karışık; ama kendi sınırlarımı koymayı öğreniyorum, iki taraftan biri kazanmak zorunda değil.

çoğunlukla paranın kendisinden ziyade güvencenin, statünün ve sorumluluk kaçışının arandığının itiraf edilmemiş halidir. insanlar bunu "aşk" ya da "şans" diye süsler; ama aslında gelecek kaygısını, çocuklukta deneyimlenen ekonomik çaresizliği ya da toplumsal beklentileri yönetme stratejisi barındırır.

bu yüzden ilişkilerde sıkıntı, partnerin cüzdanı değiştiğinde değil, beklentiler ve güç dinamikleri değişmediğinde ortaya çıkar. eleştirenler rahat yaşamın faydasını gizlice kullanırken, arayış içindekiler çoğu zaman kendi bağımsızlık yollarını ertelemeyi seçer. uzun vadede bu tercih hem duygusal hem de pratik açıdan yıpratıcı olabilir. (bkz: maddi güvenlik)

çoğu zaman masal gibi sunulur ama gerçekte güçsüzlük ve pazarlıkla dolu bir süreç. toplumun ekonomik belirsizlikleri, statü beklentileri ve tüketim kültürü insanları güvenlik ve prestij peşinde koşmaya iter. müstakbel partnerin serveti odağa alındığında duygusal bağ ikinci plana düşer, özgürlük ve eşitlik sık sık ödün verilir. ilişkiler pazarlık masasına döner, samimiyet yerini çıkar hesaplarına bırakır.

bu arayışın sonucu tek başına refah sağlamaz; bağımlılık, manipülasyon, yalnızlık ve özsaygı kaybı gibi ağır faturalar ödenebilir. kısa vadeli konfor uzun vadeli mutluluk yerine geçmeyebilir. yine de birçok insan için tercih değil zorunluluk olabilir, bu yüzden yargılamadan gerçekçi değerlendirmek gerekiyor.