kumar bağımlılığı

ilk gün sadece "bir deneyeyim" demiştim. küçük bir miktarla başladım, kazanınca aklı başımdan uçtu; sanki altın bulmuş gibiydim. her kazanç yeni bir bahane, her kayıp ise daha büyük riskler aldırdı. eşe dosta yalanlar söyledim, faturaları erteledim, cebimdeki son parayı bile makinede gezdirdim. sabahı zor eden gece bekleyişleri, elimde sıcak kahveyle maçları izlerken hep bir sonraki hamleyi hesaplamakla geçti.

sonra bir sabah aynaya baktım; gözlerimde tanıdık ama kırgın bir ifade vardı. cüzdanım boştu, telefonum çaldığında titriyordum. utanmak, öfkelenmek, teslim olmak arasında gidip geldim. şimdi her anı hatırlamak ağır geliyor, ama o anekdot gibi küçük zaferlerin aslında ne kadar büyük kayıplara yol açtığını biliyorum.