bizim evde arayışı tam bir hafta sonu maratonuna dönüştü. katalogları karıştırdım, mağazalarda oturdum, teleskopik ayakları denedim; en komiği çocuğun tek kriteri vardı: tepsinin sağ tarafındaki çukurun içinde bisiklet lastiği kadar bir seviye olmalıydı. annenin mantığıyla güvenlik, benim mantığımla temizlemesi kolay olmalıydı. sonuç: bir model eve geldi, çocuk teatraya başladı, sandalyeyi kraliyet tahtı ilan etti, ben mutlu.
öğrendiğim şey şu oldu: “en iyi” demek fiyat veya marka değil, çocuğun oturup yemeye razı olduğu, benzin gibi kolay temizlenen ve üç saniyede katlanıp kaldırılabilen şey demek. bazen en iyi seçim, en sakin seçimdir.
en iyi mama sandalyesi
Entry yazmak için giriş yapın.