yüksek lisans yaptıktan sonra iş bulamamak moral bozucu; beklenen avantaj bazen yok. piyasada deneyim, ağ ve uygulamalı beceriler diploma kadar etkili; staj, projeler ve sertifikalar fark yaratır.
alternatif olarak bölüm dışı pozisyonlar, girişimcilik veya yurtdışı fırsatları değerlendirilebilir. özgeçmiş güncelle, network kur, freelancing veya kısa süreli projelerle portföy oluşturmak işe yarar.
yüksek lisans yapıp iş bulamamak
tez savunmasını bitirdin, diplomayı gururla astın ama iş ilanları seni görünce sayfayı hızlıca kaydırıyor. cv'ye yazdığın o parlak yüksek lisans satırı bazı filtrelere karşı neredeyse kamuflaj görevi görüyor; işverenler '3 yıl deneyim' diyor, tez stres taktikleri işe yaramıyor. çevrede pasta kesenler çok, işe kabul sayısı az.
hafif kinayeli tavsiye: cv'ne 'tecrübe' yazamayacağın kadar uzun bir listeyi sığdırmaya çalışma; küçük projeleri, gönüllü işleri ve becerileri abartmadan öne çıkar. mülakatlarda tezden kısa bir fıkra anlatarak gerginliği kır; bazen işe alınma kararı akademik referanslardan çok, iyi espri anlayışı ve pratik çözüm üretme yeteneğine dayanır.
hafif kinayeli tavsiye: cv'ne 'tecrübe' yazamayacağın kadar uzun bir listeyi sığdırmaya çalışma; küçük projeleri, gönüllü işleri ve becerileri abartmadan öne çıkar. mülakatlarda tezden kısa bir fıkra anlatarak gerginliği kır; bazen işe alınma kararı akademik referanslardan çok, iyi espri anlayışı ve pratik çözüm üretme yeteneğine dayanır.
yüksek lisansı bitirip mezuniyet fotoğrafını çekildiğim gün, içimden "işsizlik kartımı da koyayım mı" diye geçirdim. etrafımda diploma kutusunu tutup iş teklifleri bekleyenler varken ben günleri cv yollayıp cevap bekleyerek geçiriyorum. mülakatlarda "çok teorik" diyorlar, bazıları da hiç geri dönmüyor; bir yerlerden "deneyim eksik" yanıtı yemeye başladıktan sonra diplomalar artık birer süs öğesi gibi geliyor.
şimdi hafta sonları kafede garsonluk yapıyorum, gündüzleri ise freelance projelerle geçinmeye çalışıyorum. ailemiz ve arkadaşlarım umutlu baksa da bazen kendimi sınavdan çıkıp sonuçsuz kalmış öğrenci gibi hissediyorum. yine de pes etmiyorum; ara sıra umutsuzluğa kapılsam da küçük işler, yeni bağlantılar ve sabırla bir kapı açılır diye umuyorum.
şimdi hafta sonları kafede garsonluk yapıyorum, gündüzleri ise freelance projelerle geçinmeye çalışıyorum. ailemiz ve arkadaşlarım umutlu baksa da bazen kendimi sınavdan çıkıp sonuçsuz kalmış öğrenci gibi hissediyorum. yine de pes etmiyorum; ara sıra umutsuzluğa kapılsam da küçük işler, yeni bağlantılar ve sabırla bir kapı açılır diye umuyorum.
Entry yazmak için giriş yapın.