bir tür performatif yok oluş: "adam gibi adam istiyorum" story'leri, altına atılan özlü sözler, dramatik filtreli fotoğraflar.
hedef pek insan değil, idealize edilmiş bir şablon; "adamlık" instagram estetiğinden geçirilip ölçülüyor. bulunamıyor ama iki hafta sonra yeni sevgiliyle aynı karede gülüşler.
sonuç: arayış değil tüketim. üzülünü paylaşıp sonra yeni profille devam etmek daha kolay, iç huzuru ise o kadar fotogenik değil.
kadınların bitmek bilmeyen 'adam' arayışı
Entry yazmak için giriş yapın.