Bir spor müsabakasında son dakikada sakatlanan oyuncuyu görünce, birkaç saniyeliğine bütün taraflar insan oluyor. Rakibin uzun emek verdiği bir şeyi tek bir hata yüzünden kaybedişi de öyle. Çoğu zaman rekabet acıdır ama bazen alkışlayasın gelir: rakip centilmence elini uzattığında, hakem hatası sonucu haksız yere elenince ya da yılların emeği son maçta tatlı bir vedayla noktalandığında. Bu anlar, saha dışındaki insanlığı hatırlatıyor; kazanmak kadar kaybetmeyi de saygıyla karşılamak gerektiğini.
rakibe sempati hissedilen nadir anlar
Entry yazmak için giriş yapın.