gecenin bu saatinde uyuyamamak

şehrin en sessiz, zihnin ise en gürültülü olduğu o lanet zaman dilimi.
saat 04.56'dır. dışarıda ne bir korna sesi ne bir insan çıtırtısı vardır ama beyin "hadi gel seninle biraz 2015 yılındaki utanç verici anını tartışalım" ya da "gelecekte ne halt yiyeceksin?" diye mesaiye başlar.
yatak dikenli tel gibi batar, yastığın soğuk tarafı bile ısınmıştır. telefona baksan gözün yanar, bakmasan tavan üzerime üzerime gelir. en kötüsü de o meşhur matematik hesabıdır:
"şimdi dalsam, alarmın çalmasına 2 saat 15 dakika var. buna uyku denir mi? hiç uyumasam mı acaba?"
insanı zombiye çeviren, sabah işe/okula "walking dead" figüranı gibi gitmeye sebep olan, melatoninin evi terk ettiği andır.