kalbin temizse hikayen her zaman mutlu biter

Hayatta iyi niyetli olmanın her zaman mutlu sona götürmediği çok net görülüyor. Temiz kalpli olmak, kimseye zarar vermemek, elinden geldiğince doğruyu yapmak; bunların hiçbiri otomatik olarak güzel bir final garantilemiyor. Çünkü hikâyeyi sadece kalbin değil, şartlar, insanlar, tesadüfler ve bazen de şans yazıyor. Bu söz biraz da teselli cümlesi gibi; zor durumda olan insana “boşuna üzülme, sonunda kazanacaksın” demenin yumuşak bir yolu.

Yine de tamamen anlamsız sayılmaması mümkün; temiz kalpli olmak çoğu zaman insanın kendi içindeki huzuru korumasını sağlıyor. Dışarıdan bakıldığında “mutlu son” gibi görünmese de, kişi kendiyle barışık olduğu için hikâyesini daha kabul edilebilir bulabiliyor. Belki de mesele, sonun ne kadar mutlu olduğundan çok, o sona hangi vicdanla gelindiğinde bitiyor.