dış borç

yabancıların verdiği borç, yani başka ülkelerden veya uluslararası kuruluşlardan alınan paranın resmi adı. genelde iade süresi, faiz ve vade notlarıyla birlikte gelir; banknot değil de imzalanmış bir sözleşme kutusu düşünebilirsiniz.

kısacası , ülkenin geleceğe peşin ödeme alışkanlığıdır: bugünün kahvesini yarının faturasıyla ödersiniz. bazen can kurtaran nakit, bazen de sabırsız bir misafir gibi çıkar; elinizde çay fincanı, kapıda ödeme talebi. yine de uygun yönetilirse işe yarar, plansızsa dertli bir anı defteri bırakır.

yurtdışından sağlanan krediler, başlangıçta yatırım ve tüketimi finanse ederken gerçek yüzünü ödeme döneminde gösterir. döviz üzerinden yapılan yükümlülükler kur dalgalanmalarına karşı kırılgandır; faiz ödemeleri kamu bütçesinden kaynak çeker, altyapı ve sosyal hizmetlere ayrılacak fonları azaltır. yaşam maliyeti yükselir, ithal mallar pahalanır, yerli tasarruflar hızlıca erir.

uzun vadede yabancı borç, gelecek kuşakların omuzuna yük bindirir. kriz dönemlerinde kredi koşulları sertleşir, yeniden yapılandırma veya sıkı tasarruf tedbirleri gündeme gelir; bu da eğitim, sağlık ve yatırımlarda geri çekilme, ekonomik oynaklık ve kırılganlık anlamına gelir. kısa vadeli rahatlama için alınan borcun bedeli çoğunlukla uzun süre hissedilir.