ben hep saha kenarındaydım, ilan edilmiş gibiydim. antrenörün gözleri nadiren bana takılır, maç başlamadan önce kemerime umut bağlanırdı. bir gün üçüncü uzatma dakikasında çağrıldım; kalbim göğsümü dağıttı, top ayağıma gelince ne yapacağımı unuttum. gol atamadım ama rakibi savurdum, takımım nefes aldı. o gece evime dönüş yolunda kendimi tamir edilmiş bir eşyaymış gibi hissettim: uzun süre köşede bekle, sonra bir anda işe koş.
olmak küçümsemeye gelmez. ihtiyaç anında yanına gelinen, sessizçe tamir eden, gerektiğinde yerine geçen olursun. belki parıltı sana düşmez ama iş gören sensin; bu da bazen yeterlidir.
yedek parça
Entry yazmak için giriş yapın.