baz istasyonu

herkes baz istasyonlarının şehirde görünmezce dolaştığını bilir ama çoğu kimse söylemez: çoğu anten ve kabin yerleşimi teknik gereksinimlerin yanı sıra ev sahibi, çatı sahibi ve belediye ile yapılan küçük ekonomik pazarlıklara dayanır. bu yüzden en ideal teknik nokta değil, uygun izin veren ve kira talep etmeyen ya da düşük talep eden mülk tercih edilebilir.

sonuç olarak kapsama ve performans kadar kimin çıkar sağladığı da belirleyicidir; mahalle sakinleri bazen haberleri olmadan binanın çatısında para kazandıran bir düzenin parçası olur. bu gerçek, telekomünikasyonun kent dokusuyla kurduğu sessiz bağlılığı açıklar. (bkz: ...)

denen şey mahallemizde beklenmedik misafir gibi belirince önce telefon sinyali havaya sıçradı; herkes şaştı, çekim derdi kalmadı ama geceleri evin köşesinden gelen düşük frekanslı bir uğultu vardı. ben, zaten uykusuz bir insandım, bir de bu uğultuyla her sabah daha yorgun uyanır oldum. komşularla konuşunca benzer şikayetler çıktı; kimisi ışıkları azalttı, kimisi penceresini bantladı. operatörle görüşme, belediyeye mail, bilirkişi beklemeleri derken zaman geçti.

sonunda taşınan da oldu, kabullenen de. ben küçük elektronikleri yatak odasından çıkardım, gündüzleri daha fazla dışarı çıkıp kitap okumaya başladım. deneyimi bana komşuluk ilişkilerini, küçük rahatsızlıkların nasıl büyüyebileceğini ve insanın konforunu korumak için hangi küçük tavizleri verebileceğini öğretti.