şehrin göbeğinde, taşların ve sakin yürüyüşlerin fabrikası gibi bir yer. burası, ciddi yüzlü taşların sıraya dizildiği, ziyaretçilerin saygıyla poz verdiği ama aynı zamanda turistlerin en sessiz selfie köşesi aradığı bölge. ağaçlar gölgesini seren, rüzgârın eski isimleri fısıldadığı bir arşiv gibi; kimlikler solsa da hikâyeler canlı.
sessizlik göreceli: arada güvercin konferansları, çalan telefonlar ve birinin öğle uykusu için ideal bank arama sahneleri var. kaybolma endişeniz olmasın; yollar birbirini izler, taşlar sizi affeder. sonuçta herkesin planında aynı şey var: huzur, azıcık dram, bolca anı.
zincirlikuyu mezarlığı
Entry yazmak için giriş yapın.