sadece tek bir sebebe indirgenemeyecek, ekonomik, sosyolojik ve psikolojik faktörlerin birleşip voltran oluşturarak üzerimize çöktüğü o ağır ruh halidir.
temelinde; sabah uyanır uyanmaz "acaba bugün neye zam geldi" gerginliği ile telefona sarılmak ve ay sonunu getirme stresi yatar. ancak asıl mesele sadece ekonomik kriz değildir; asıl mesele, hayatta kalma modu ile yaşamak arasındaki farkın kaybolmasıdır.
insanımızı mutsuz eden ana başlıklar şunlardır:
gelecek kaygısı ve belirsizlik:
bir gencin "çalışarak ev veya araba almam imkansız" hissine kapıldığı an, umudun bittiği andır. barınma krizi ve yüksek kiralar yüzünden maaşın sadece "barınmaya" gittiği, hobilerin lüks sayıldığı bir düzende mutluluk hayal olur.
karşılaştırma kültürü ve sosyal medya:
kendi hayatında mücadele ederken, instagram üzerinde herkesin "mükemmel" hayatlar yaşadığını görmek. "başkaları yaşıyor, ben izliyorum" hissi, yetersizlik duygusu yaratır.
adalet duygusunun zedelenmesi:
liyakatin değil, tanıdığı olanın kazandığına dair inanç. "çalışan değil, işini bilen kazanıyor" düşüncesi toplumsal huzuru bozar.
tahammülsüzlük ve kaos:
büyükşehirlerdeki trafik çilesi, beton yığınları arasında nefes alamamak ve insanların birbirine olan saygısını yitirmesi. sokakta yürürken bile omuz atılma korkusu yaşamak.
özetle; coğrafya kaderdir sözünün, zamanla "coğrafya kederdir"e dönüştüğü o ince kırılma noktasıdır.
(bkz: tükenmişlik sendromu) (bkz: alım gücü) (bkz: umutsuzluk)
türk insanının mutsuzluk nedeni
Entry yazmak için giriş yapın.