bugün sabah işe giderken gişeden geçerken o meşhur ' yetersiz' ışığı yandı. ilk başta şaka sandım, kartın yanında olduğunu hatırladım ama bakiye sıfıra yakınmış. gişe görevlisiyle gözüme sokmadan işlem yapamadım, arkamdaki korna sesiyle birlikte utanç seviyem yükseldi. cebimde bozuk para, telefonu arama... en sonunda mobil uygulamadan hızlıca yükleme yaptım ama o bekleme anı tam bir mini dramdı.
sonra arabada kahve içerken düşündüm, neden hep en sessiz anlarda teknoloji beni yüzüstü bırakır diye. hem kendime kızdım hem de gülümsedim; artık her uzun yola çıkmadan önce ni kontrol etmek yeni rutinim oldu. küçük ama öğretici bir anekdot.
hgs bakiyesi
Entry yazmak için giriş yapın.