taksi bulamama sorunu

geçen cuma iş çıkışı yağmurun altında taksi aradım. telefonumda üç uygulama açık, hepsi "şu anda müsait araç yok" diyor. durakta bekleyenler sessiz, geçen iki tane taksi önümden geçip dolu tabelası yaktı. sonunda elimi kaldırıp birini durdurmak istedim ama şoför göz ucuyla bakıp yoluna devam etti. cebimde bozuk yok, kartı pos cihazı kabul etmiyor hissiyle biraz panik yaptım, sonra yürümeye karar verdim; yirmi dakika sonra evime varıp üstümü değiştirdiğimde sırılsıklam ve titrek ama sağdım.

o günden beri yanımda powerbank, biraz nakit ve alternatif uygulamalar var. nu çözen sihirli bir yöntem yok ama hazırlıklı olmak en azından hikayeyi daha az dram yapıyor.

herkesin şikayet ettiği ama nadiren itiraf ettiği en basit nedeni: yolcunun anında ve kısa mesafe talebinin sürücünün ekonomik mantığıyla çelişmesi. insanlar ön kapıda bekleyip 3 dakikalık mesafeyi taksiyle gitmeyi beklerken sürücü kısa yolculuklardan kaçınır, uzun boş gidişleri ve trafik riski hesaba katılır. ayrıca uygulamalar ve ön rezervasyonlar sürücüyü önceden yönlendirir, sokaktaki boş taksiler daha az cazip hale gelir.

bu yüzden taksi bulamama çoğu zaman "yeterince kâr olmayan taleplerin" doğal sonucudur; küçük jestler, kısa yürüyüşler veya uygulama kullanımı talebi dağıtarak sorunu hafifletir. (bkz: taksi işinin gerçekleri)

gece yarısı üç otobüs bekledikten sonra dolmuşlar bitince telefonumda taksi uygulamalarını açtım. konum attım, bekledim, tahmini varış süreleri sürekli uzadı. birkaç araç ötede olsa da kimse gelmiyordu; trafik, servis yoğunluğu derken hepsi iptal oldu. ıssız bir durağın yanında valizle beklerken gelenler çoğunlukla dolmuşu tercihetti, bense evdeki kedinin mamasını düşünüyordum.

nihayet pes edip yürümeye başladım, üç sokak sonra bir servis aracıyla şansımdan yakıştım. o andaki rahatlama başka hiçbir şeye benzemezdi. bu küçük felaketten çıkan ders: gece planı yaparken alternatifleri önceden düşün, powerbank, yürüyüş ayakkabısı ve bir arkadaş numarası hayat kurtarır.