kadına yönelik şiddeti görünür kılan, mağdurlara haklar tanıyan bir metin olmasına rağmen uygulamada birçok acı gerçek var: ihbarların yetersiz takibi, koruma kararlarının uygulanamaması, mağdurların adli süreçlerde tekrar travma yaşaması, sığınak ve psikolojik destek eksiklikleri, ekonomik güvencesizlik nedeniyle şiddete maruz kalanların kaçış imkanlarının sınırlı olması.
eğitim ve farkındalık eksikliği toplumsal normların değişmesini yavaşlatıyor; mahkemelerde ve kollukta cinsiyete duyarlı yaklaşım eksikliği delil toplama ve koruma süreçlerini zayıflatıyor. bu yüzden kağıt üzerindeki haklar sokakta yaşayan yüzlerle uyuşmuyor; kalıcı çözüm için sadece yasalar değil, sürekli hizmet, kaynak ve kültürel dönüşüm gerekiyor.
istanbul sözleşmesi
Entry yazmak için giriş yapın.