konyaaltı sahilinde yürürken, iki beton yığını arasında kalmış o son yeşil boşluğu görüp "oh be nefes alacak yer var" diye sevineceğine; gözleri parlayarak "abi şuraya bi otel çaksan, köşeyi de denize verdin mi parayı koyacak yer bulamazsın" diyen yurdum insanının genetik kodudur.
cebinde akbil basacak parası yoktur ama zihni ali ağaoğlu gibi çalışır. beyni manzarayı "huzur" olarak değil, direkt "emsal artışı ve kat karşılığı" olarak işler. doğayı, ağacı, denizi sadece "metrekare birim fiyatı" üzerinden seven; boşluğu "nakit kaybı" sanan o iflah olmaz müteahhit vizyonudur.
(bkz: beton sevdası) (bkz: müteahhit kafası) (bkz: imar rantı)
güzel bir manzara görünce oraya otel yapmayı hayal etmek
Entry yazmak için giriş yapın.