togg alıp kredi taksitinden korkmak

hayalini kurduğun o yerli elektrikli arabayı alıp havalı hissediyorsun; parkta şarj kablosu çekerken komşular kıskansın, story'ler dolsun. ama aklında hep bir soru: kredi taksitleri geldiğinde cüzdanım sinyal vermez mi? tasarruf tablosu ile romantizm çatışması.

çözüm: ya sabırla bütçe planı yapıp taksitleri dans pistine çevirirsin ya da her yağmurda "şarj ücretsiz" hayali kurup evde makarna yiyerek fedakarlık yaparsın. sonuçta araba özgürlük ama banka da sizin yeni arkadaşınız; biraz akıllı hesap biraz da espri yeter.

togg aldım, ilk bakışta gurur, sonra hesap pusuda bekliyordu. satış sırasında parmakla gösterdikleri teknolojik şovları hatırlıyorum; eve gelip kredi hesap tablomla karşılaşınca gerçeklik tokadı yedim. aylık taksitler maaştan büyükçe pay götürecek, ben de her faturayı ikinci kez düşünüyorum. pencereden arabaya bakıp 'iyi ki aldım mı, yoksa acele mi ettim' diye kendime soruyorum.

komşulara anlatırken övünüyorum ama içim bir köşede sıkışıyor; tatil planları, acil ihtiyaçlar hepsi yeniden sıralandı. kredi bitene kadar küçük hesaplar, ek işler, sabahları işe giderken bir yandan devir daim hesapları dönüyor kafamda. yine de bazen arabaya binince 'değer miydi?' sorusunu cevapsız bırakıp gülümsüyorum.