antalya'da yaşamak

dışarıdan bakana "tatil", içinde yaşayana "nem ve trafik" demektir.

eskiden emekli şehriydi, şimdi ise küçük moskova'dır. konyaaltı sahilinde türkçe duymak, çölde kutup ayısı görmek kadar nadirleşmiştir. kiraların miami ile yarıştığı, bir bardak çayın "turistik tarife" üzerinden kilitlendiği şehirdir.

yazın o meşhur nemi yüzünden, duştan çıkıp kurulanırken tekrar terlediğiniz, "atmosfer değil, hamam" dediğiniz yerdir. ama kışın o ılık havasında, denize karşı bir bira içince (o da zamlanmadıysa) insana bütün dertlerini unutturur, "iyi ki buradayım" dedirtir.

yine de yerlisi için artık "sürgün" yeri olmuştur, çünkü kendi memleketinde "yabancı" gibi hissetmek buranın yeni normalidir.

(bkz: konyaaltı) (bkz: rus göçü) (bkz: nem çok nem)