10 şubat 2026 metal konserleri yasağı

türkiye'nin kültür-sanat takviminden utançla hatırlanacak, "orta çağ karanlığına" selam çakılan olaydır.

slaughter to prevail (10 şubat) ve behemoth (11 şubat) gibi, dünya metal sahnesinin devlerini ağırlayacakken; son dakika golüyle, "toplumsal hassasiyetler" bahanesiyle kapı duvar olunan rezalet.

olayın vahameti şuradadır:

gerekçe komedisi: yıl 2026. yapay zeka ameliyat yapıyor, kuantum bilgisayarlar konuşuluyor ama biz hala 90'lardaki "akmar pasajı satanist baskını" vizyonuyla yönetiliyoruz. "şarkı sözlerinde şeytan geçiyor" diye yasak koymak, harry potter'ı "büyücülüğü özendiriyor" diye yakmakla aynı zeka seviyesidir. bu gruplar şov yapıyor, tiyatro yapıyor. kimse konserde kedi kesmiyor, ayin yapmıyor.

ticari itibar: bir organizatör düşünün; aylar öncesinden booking yapmış, uçak biletlerini almış, oteli ayarlamış, sahneyi kurdurmuş, binlerce bilet satmış. konserden saatler önce bir kaymakam yazısıyla "iptal" diyorsunuz. bu ülkede artık kim, nasıl risk alıp da büyük organizasyon yapabilir? yabancı gruplar "türkiye mi? aman abi orası riskli, son dakika iptal olur" deyip rotayı yunanistan'a çevirmez mi?

çifte standart: televizyonlarda sabah akşam mafyanın, silahın, her türlü entrikanın, kadına şiddetin kralı "dizi" adı altında yayınlanırken "toplumsal değerler" aşınmıyor; ama kapalı bir mekanda, biletini parasıyla alan, kimseye zararı olmayan 3-5 bin metalci kendi halinde eğlenince "değerler" tehlikeye giriyor.

bu yasak, sadece müziğe değil; "benim gibi düşünmeyen, benim gibi inanmayan, benim gibi giyinmeyen eğlenmesin" diyen tahammülsüzlüğün zaferidir.

behemoth'un solisti nergal'in de dediği gibi; "korku, kontrolün en büyük silahıdır."

(bkz: yaşam tarzına müdahale) (bkz: müzik susturulamaz) (bkz: iranlaşmak)