mahallenin ağır abi taklidi yapan o demir yığını, her geçtiğinde caddeye drama seansları açıyor; duruşu karizmatik, bıraktığı izler ise sanatçının kulisi gibi. öyle bir ciddiyetle dümdüzlüyor ki yerle gök arasında bir uzam açılıyor, sonra utanmadan kendini yol sanıyor. fotoğrafını çekip "bu da işte iş" diyorsun, akşam olunca yağmur altında çamurla romantik bir hesaplaşmaya girişiyor.
greyder
Entry yazmak için giriş yapın.