en az on kez izlenmiş olan tek film

ilk bakışta bir oda-diyaloğu gibi; sonra anlıyorsun ki her cümle bir fikir deneyi. düşük bütçeli, sahneye bağlı ama senaryo o kadar güçlü ki görsellik yerine akıl oynuyor. karakterin anlattıkları tarih, ahlak ve kimlik üzerine o kadar çok kapı açıyor ki insanlar tekrar tekrar dönüp yeni ayrıntılar topluyor. arkadaşlarla tartışmak için ideal; her izleyişte farklı bir argüman öne çıkıyor. sinematik şov beklemeyin, zihinsel bir ziyafet bekleyin. gece yarısı kahveyle izlenesi, sonra da bir kez daha açası film.