desire albümünün sisli bir köşesinden fırlamış gibi duran parça; scarlet rivera'nın kemençesi ve emmylou harris'in geri vokaliyle buluşan ezgiler doğu ve çingene melodilerini çağrıştırıyor. sözlerde terk ve uzaklaşma var, anlatıcı hem hayran hem mahcup. dylan'ın sesi burada kırılgan ama kararlı; sanki bir yolculuğun sabahında, son bir ritüel paylaşılırken yakalanmış anı dinliyorsunuz. canlı performanslarda hep başka bir yüzü ortaya çıkar, birçok sanatçı tarafından da üstüne düşülmüş, kendi içinde sinematik bir havası olan parça.
bir fincan daha kahve
Entry yazmak için giriş yapın.