francesco totti'nin roma'ya veda mektubu

o kapı çaldığında annem fiorella cevap vermek için kalktı. kapının diğer tarafında kimin olduğunu bilseydim, futbol hayatımın nasıl şekilleneceğini anlayabilirdim diye yazıyordu. küçük bir apartman koridoru, bir kariyerin dönüm noktası olarak anlatılınca insanın tüyleri ürperiyor. bir şehirle, bir formayla bu kadar iç içe yaşamak bugün nadir. sahada çocuksu bir yaratıcılık, dışında ise kentle bütünleşmiş bir simge oldu. veda mektubu sadece anılar değil, bir yaşam tarzının itirafıydı; sadakat, gurur ve kaçınılmaz vedalar üzerine kısa ama içten bir ders.