facebook'ta kadınlara yürüyen dayılar

profil fotoğrafları genellikle alttan çekilmiş, burun deliklerinin ön planda olduğu bir selfie ya da manidar bir manzara resmi olan; teknolojiyi sadece "slm cnm", "çok güzelsiniz hanımefendi" ve "güllü sabah mesajı" atmak için kullanan güruh.

sosyal medyanın spam klasörü gibi yaşarlar. tanımadıkları kadınların herkese açık fotoğraflarının altına, caps lock açık bir şekilde destanlar döşerler. "nüfus kağıdın eskimiş ama gönlün ergen" dedirten cinstendirler. ret yemekten, engellenmekten asla yılmazlar; bir kapı kapanırsa diğer profil penceresinden girerler.

atasözlerimiz ne güzel söylemiş; bu yaştan sonra azanı teneşir bile paklamaz. ama bunlar teneşiri de "dm" sanıp oradan bile yürüme potansiyeline sahiptir.

(bkz: slm cnm) (bkz: facebook dayıları) (bkz: yürek yemiş)

sosyal medyada, arkasına cennet mahallesi pembe ya da hüzünlü keman müziği koyup bu dayıları ifşa ettikleri videoları izlerken yaşadığım o ince yusuf yusuf hissi.

her yeni videoda ekranı gözümü kısarak izliyorum; "allah'ım nolur bizim enişte olmasın", "lan bu bizim köydeki muhtar mı yoksa?" diye soğuk terler döküyorum. gülmekle yerin dibine girmek arasında gidip geldiğim, akrabalık bağlarını sorgulatan durum.

bu gidişle bir bayram sabahı elini öptüğümüz dayıyı, akşamına tiktok keşfet'te "seri köz getir" yazarken yakalayacağız diye ödüm kopuyor.