çağımızın en büyük hastalığı olan "beğenilme arzusu" ve "onaylanma ihtiyacı"ndan (external validation) kendini soyutlamış, mental sağlığı yerinde olan bireydir.
uzmanlara ve yapılan araştırmalara göre bu kişilerin belirgin özellikleri şunlardır:
özgüven seviyeleri yüksektir: yediği yemeği, gittiği tatili veya sevgilisini "bakın ben ne kadar mutluyum" diye kanıtlama çabasına girmezler. mutluluğu yaşarlar, belgelemezler.
anı yaşarlar: konserde telefon ekranından sahneye bakmak yerine, kendi gözleriyle izlerler. gün batımında doğru açıyı aramak yerine, o anın keyfini çıkarırlar.
gizemli ve çekicidirler: haklarında her şeyi bilmediğiniz için merak uyandırırlar. "story atmadı acaba nerede?" sorusu, her saniyesini paylaşan birinden çok daha fazla ilgi çeker.
mahremiyete saygı duyarlar: "nazar" inancından mıdır yoksa "özel hayat özeldir" prensibinden mi bilinmez, evlerinin içini, çocuklarının yüzünü sergilemekten kaçınırlar.
dopamin bağımlısı değildirler: bildirim ışığının yanıp sönmesine, gelen like sayılarına endeksli bir ruh halleri yoktur.
kısacası; matrix'ten çıkmayı başarmış, sanal egolar yerine gerçek deneyimlerin peşinde koşan, "ben buradayım" diye bağırmadan da var olabilen saygıdeğer insan modelidir. korkulacak değil, örnek alınacak tiplerdir.
sosyal medyada paylaşım yapmayan insan
Entry yazmak için giriş yapın.