Sevmek Zamanı, aşkı sahip olmakla değil, seyretmekle tanımlayan nadir filmlerden biridir. Sevmenin dokunmak, konuşmak, birlikte olmak değil; uzaktan da mümkün olabileceğini söyler. Hatta belki de en saf hâlinin bu olduğunu ima eder.
Filmin merkezindeki duygu romantizmden çok takıntıyla masumiyet arasındaki ince çizgidir. Bir yüzü, bir sureti sevme fikri ilk bakışta tuhaf gelir ama ilerledikçe insan kendini sorgularken bulur: Biz gerçekten karşımızdakini mi seviyoruz, yoksa kafamızda yarattığımız hâlini mi?
Siyah-beyaz görüntüler, uzun sessizlikler ve yavaş tempo, filmi izlemekten çok hissetmeye zorlar. Herkesin sevebileceği bir film değildir ama seveni için unutulmazdır. Çünkü Sevmek Zamanı, aşkı anlatmaz; aşkın neden bu kadar yalnız bir duygu olabildiğini gösterir.
sevmek zamanı
Entry yazmak için giriş yapın.