işin ironik tarafı şu: öğrenci yapay zekâ kullanınca “etik”, üniversite kullanınca “verimlilik”. bugün birçok üniversitede ai; ders anlatmaktan çok izleme, ölçme ve yönlendirme için devrede. ödevlerin sadece kopya olup olmadığına değil, yazım tarzına bakıp “bu metni kim yazmış olabilir” diye analiz yapan sistemler kullanılıyor.
bazı okullarda öğrencinin derse katılımı, not eğilimi, hatta mail dili bile yapay zekâ tarafından yorumlanıyor. riskli görülen öğrenci erken uyarı listesine düşüyor, akademisyen haberdar ediliyor. kütüphanelerde hangi kaynağın ne zaman önerileceğine bile ai karar veriyor.
ama bunların çoğu açık açık söylenmiyor. öğrenciye “şeffaflık” anlatılırken, kurum tarafında sessiz bir gözetim teknolojisi çalışıyor. mesele ai’nin varlığı değil; kimin neyi, ne kadar bildiği.
üniversitelerde sessizce kullanılan ai araçları
Entry yazmak için giriş yapın.