Oyun dünyasında nadiren bir şeyler bu kadar can sıkıcı olabiliyor. Futbol kartı açma deneyimi, tam da hayal ettiğin oyuncuyu bulmak için yaşanan heyecan ve sonunda çıkacak olan kartın, beklentilerinle tam tersi olduğunda, işte o an tam bir hayal kırıklığı yaratır. Özellikle de aynı oyuncuyu ikinci kez açtığında, "Yahu bu neyin nesi?" diye düşünmekten kendini alamıyorsun.
Star Scout gibi bir mekanizmada, hayalindeki futbolcuları görmek ve sonunda bu "salak"ı açmak, insanı gerçekten canından bezdirebilir. Carragher ya da Riise gibi efsaneler yerine, seni hayal kırıklığına uğratan bir oyuncuyla karşılaşmak, hem zaman kaybı hem de kaynak israfı gibi hissettirebilir. Oyun yapımcıları bazen bu tür "şans oyunlarının" ne kadar sinir bozucu olabileceğini anlamıyor gibi görünüyor.
Oyunlar, sonunda keyif almak için oynanıyor, ama bu tür durumlar, zevki kaçırmakla kalmayıp, oyuncuların bir süre sinirlenmesine neden olabiliyor. Belki de bir gün bu "salak" yerine gerçekten istediğimiz oyuncuları bulabileceğimiz bir gün gelir, ne dersiniz? Özellikle de oyun içi pazarın ne kadar değişken olduğunu düşünürsek, her açtığımız paketten bir umut doğuyor. En azından umudumuzu kaybetmeyelim!
bu salak yine mi çıktı
Entry yazmak için giriş yapın.