ne olursa olsun çizgisini bozmayan suskun gazeteci

yangın çıkar. o, dumanı izler.
toplum bölünür. o ortada kalır.
bir cinayet olur. “kanıt yok” der.
ekonomi çöker, “veriler net değil” yazar.
ve sonra da kendine “bağımsız gazeteci” der.

bu tip gazeteciler aslında ne tarafsız ne özgürdür.
çünkü etliye sütlüye karışmamak, bazen suç ortağı olmak gibidir.
topluma karşı sorumluluğu olan bir meslek, sessizlikle var olamaz.

ve en garibi:
sözde objektifliklerini “kimseye yaranmamak” sanırlar.
ama kimseye yaranmamaktan çok, hiçbir gerçeğe yaklaşmamayı seçerler.

haber yapmak değil, haberden kaçmak...
bu tarz gazetecilik, özgür basın değil; etkisiz içerik üretimidir.